Kerstigheden

De jaarlijkse kerstcycloon met wervelende stallen en ballen heeft weer in alle hevigheid toegeslagen. Gisteren heb ik – een jaarlijkse traditie – de kerstboom in de kerk opgetuigd met mijn moeder. Het is een gezellige dikkerd, dit jaar, met dank aan de familie Stiekema uit Kloosterburen. Moeders had ook een prachtige krans meegebracht, die we denk ik maar aan het hek zullen hangen in plaats van de gebruikelijke guirlandes.

De stal is mooier dan ooit, dankzij een anonieme weldoenster die vorig jaar herders, een os, een ezel en een stel schapen heeft geschonken. Wie al dit moois wil komen bekijken kan dat nog doen tot 6 Januari. De Warfhuister stal is een Franse barokke stal die uniek is voor de streek. Het hele dorp heeft er jaren voor gespaard, geholpen door de bedevaartgangers. Een enkele zeurpiet wil er ook nog een kameel in hebben, maar ik zou met de beste wil van de wereld niet weten waar we die zouden moeten laten. Hij is dus dit jaar eindelijk af! Iedereen een dikke pluim!

De banken zijn helaas net niet op tijd terug van de restaurateur, dus we zullen tijdens de kerstzangdienst net als vroeger op de stoelen van het dorpshuis moeten zitten, wat ook geen probleem is. De zangdienst is op kerstavond, 24 december, om 19.30.

Nu moet ik alleen Onze Lieve Vrouwe nog in haar feestkleren hullen, en dan zijn we er helemaal klaar voor!