We gaan een paar voorzichtige veranderingen doorvoeren in de wijze waarop O.L.Vrouwe van Warfhuizen door het jaar heen wordt aangekleed. Ik weet dat sommigen dit zullen toejuichen en anderen het er hartgrondig mee oneens zullen zijn, vandaar dat ik er hier wat extra aandacht besteed aan iets schijnbaar triviaals. Voor velen doet het ertoe, heeft het iets te maken met hoe ze zich voelen als ze de kapel binnenlopen.

De afgelopen jaren is het omkleden van Maria in Warfhuizen steeds dichter naar de Spaanse praktijk toegegroeid. Dat was een leerzame ervaring voor mij en de vrijwilligers: een onderdompeling in een woeste religieuze cultuur zoals wij die in Nederland eigenlijk niet kennen. Tienduizend spelden, meters goudband, halsbrekende toeren en klimpartijen, sterren op springveren en zirkonia’s, mantelstrekkers en kroonsteunen.

Natuurlijk blijven we deze hele cultuur van harte beleven en beoefenen, als dankbaar eerbetoon aan Maria en beproefde remedie tegen de akelige kwaal der nederdruilerigheid, ons, uit de klei getrokken kooplui, nu eenmaal aangeboren. Tot zover: dank u, Andalusië!

Toch heb ik besloten na zes jaar ervaring een paar aanpassingen door te voeren. Ik weet dat we daardoor niet meer helemaal overeen zullen stemmen met de praktijk van de ‘cofradias en hermandades,’ maar traditie is er voor de mensen, niet de mensen voor de traditie. Bovendien zitten we hier nu eenmaal niet in Sevilla.

Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin trekt juist daarom zoveel mensen naar Warfhuizen omdat ze een moeder van smarten is. Ik vind dat ze er daarom het grootste deel van het jaar ook uit hoort te zien als een moeder van smarten.Weliswaar verandert haar gelaatsuitdrukking niet van een meter Brusselse kant meer of minder, maar ik vind toch dat bij een bedroefde moeder zwart de meest vertrouwde kleur is.

Daarom wordt de dracht zoals op de foto hierboven de ‘normale dracht.’ In Spanje noemen ze dit ‘Vista de Luto,’ oftewel rouwdracht. In Warfhuizen droeg ze dit tot nu toe ook in de vasten, omdat ze geen Spaanse gestreepte vastendracht (vista de Hebrea) heeft. Die krijgt ze ook niet, omdat dat zo afwijkt van wat we in Nederland kennen van geklede Mariabeelden dat ik zeker weet dat de mensen er een hekel aan zouden hebben. In plaats daarvan krijgt ze tijdens de vasten het tenue dat tot nu toe voor November was gereserveerd.

Dat gaat er dan zo uitzien. Veel mensen vinden haar er trouwens het vriendelijkst uitzien in het zwart.

In de advent blijft ze wit over zwart dragen, zonder veel opsmuk. Dat heeft niets met Spanje te maken, dat is een ongelukje geweest, maar iedereen vindt het prachtig.

Ook met kerst blijven we op dezelfde toer,

Net als met Pasen. Om de liefhebbers van feestelijke kleding nog wat te compenseren voor het zwart in de tijd door het jaar krijgt Maria voor de Meimaand een blauwe fluwelen mantel die vanaf 1 Mei de paasdracht zal vervangen.

En dan is er natuurlijk nog het pinksterkleed

Ik hoop dat de liefhebbers van meer uitbundigheid niet teleurgesteld zullen zijn, en snel zullen wennen aan een soberder moeder van smarten in de tijd door het jaar. Als extra tegemoetkoming hebben we bedacht dat we na het hoogfeest van Onze Lieve Vrouwe Tenhemelopneming en het feest van Onze Lieve Vrouw van Smarten een (officieus) ‘octaaf’ instellen, zodat Maria dan nog een week ‘in het mooi’ blijft.