Ik ben er eigenlijk geen voorstander van, maar op uitdrukkelijk verzoek van leden van de broederschap bidden we in het vervolg toch maar de rozenkrans onder de aanbidding. Men voelt zich daar vertrouwd bij en ervaart het als een steun.

Hoewel het niet ontkend kan worden dat aanbidding met rozenkrans tot de Nederlandse traditie behoort blijf ik het vreemd vinden om de moeder Gods om voorspraak te vragen als je net met je neus voor het Lichaam van de Heer zit. Het zal mijn protestante opvoeding wel zijn.

Ik probeer het dan maar zo te bekijken: Je zit samen met de moeder Gods, de aanvoerster van alle bidders, voor het Allerheiligste. Samen met haar en door haar voorspraak wordt je aanbidding nog waardevoller. Samen met Maria leren wij beter bidden (Johannes Paulus II.) Wie de moeder eert, eert de Zoon, zullen we maar zeggen.

Ik vind het verre van ideaal, maar ik begrijp ook de mensen die hierom gevraagd hebben. Vandaar dat ik er, aarzelend, mee instem om de rozenkrans om 17.00 te bidden, dus onder de aanbidding. Dit doen we alleen tijdens het bedevaartseizoen, dus van 1 Mei tot en met 15 September. ’s Winters bidden we de rozenkrans om 12.30, na de Sext.

Ik blijf hier over nadenken, want ik vind dit een interessant dilemma. Ik sluit niet uit dat er over deze thematiek nog meer stukjes volgen.

Vandaag kwam de langverwachte en lang verlangde brief!

De bisschop heeft heeft geschreven dat hij het goed vindt dat er in het vervolg openbare aanbidding van het Sacrament plaatsvindt in de kapel van de kluis in Warfhuizen!

En daar gaan we natuurlijk wat mee doen!

Vanaf Vrijdag 1 Mei wordt het getijdenrooster van de kluis als volgt:

• 6.00 Metten en Lauden
• 10.00 Terts
• 12.00 Sext
• 16.00 Uitstelling van het Allerheiligste Sacrament
• Onder de uitstelling: 16.00 Evangelielezing - 16.30 Adoro Te en Litanie van het Heilig Sacrament - 17.00 Rozenkrans en Lauretaanse litanie
• 17.50 Instelling van het Allerheiligste Sacrament
• 18.00 Vespers
• 20.30 Completen

De tijden waaraan iets verandert zijn vetgedrukt.

• De rozenkrans is weggehaald uit de aanbiddingstijd.
• De Psalmen van de Noon zal ik in het vervolg in stilte bidden tijdens de aanbidding. Er is dus geen aparte Noon meer. Dit is een concessie die me aan het hart gaat, maar anders wordt het onmogelijk om ook nog enig werk gedaan te krijgen.
• De Metten en de Lauden zijn opgeschoven van 5.00 naar 6.00. Dat is aan de late kant, maar doordat de kluis tegen het dorp aanligt is het om 21.00 nog niet altijd stil, en dus ook niet altijd ideaal om dan al per se naar bed te moeten. Nu kan er ’s avonds iets ontspannnener met het schema worden omgesprongen. Voor mensen die een keer naar de Metten willen (vreemd genoeg meestal mensen van vrijgemaakt- of christelijk-gereformeerde snit) wordt dat er weer iets makkelijker op.

Ik heb twee werkruimten, eentje voor het heiligen verven, en eentje voor het schrijven en vertalen.

Die voor het verven mag lekker vies worden. Gesmeer met eieren en ruwe pigmenten, overal olieranden, overal beenderlijm met krijt: dat is zoals broeder Hugo werkt. Er zitten vlekken in de tafel die centimeters diep in het hout zijn getrokken. Ze herinneren mij aan een paar van mijn meest geliefde schilderwerkjes die nu elders hangen, en waarvan ik alleen nog foto’s heb.

De schrijfruimte boven is een heel ander verhaal. Op een glazen plaat staan een computer, een printer en een lezenaartje met de teksten die ik op dit moment aan het vertalen ben. Ook liggen er de nodige moleskine notitieboeken met een vulpen. Dat is namelijk nog steeds mijn hoofdgereedschap voor het schrijven (niet voor het vertalen, maar wel voor eigen teksten.) Deze werkruimte is veel schoner en klinischer dan die in de kelder. Toch hangen er wel de nodige schilderijen en oleografieën. Tegen de zijwand van de ruimte hangen een Onze Lieve Heer en Onze Lieve Vrouw van het Heilig Hart. Het zijn de afbeeldingen die je in elke Beierse boerderij ergens in de slaapkamer of de huiskamer ziet hangen. Een beetje zoet, maar wel gezellig. Tegengif tegen de strakke kou van al die verelektriekte spullen, zullen we maar zeggen. Boven de computer hangt de heilige Catharina van Alexandrië. Natuurlijk vraag ik voor ik ga schrijven de hulp van de Heilige Geest (‘Spiritus Sancti gratia, illuminet sensus et corda nostra,’) maar in deze tijd is ook de hulp van Katrientje niet te versmaden.

Haar levensverhaal volgt grotendeels de vaste patronen van heiligenlegenden uit de eerste tijd van de Kerk. Zij was een jongedame van adellijke afkomst (natuurlijk) van onvergelijkelijke schoonheid (vanzelf) en van een ongekende eruditie (die hoor je bij martelaressen wat minder vaak. Meestal zijn ze wel erg verstandig, maar niet zo geleerd.)

We hebben het hier over iemand uit de derde eeuw, onder de heerschappij van de snode keizer Maxentius. Die vervolgde de christenen met onheilige ijver, en slachtte hen af met een vreemde perverse creativiteit. Onthoofden en ophangen vond hij maar saai. Daarom liet hij mensen levend villen, borsten afhakken, ledemaat voor ledemaat ‘ snoeien’  en ga zo maar verder.

Volgens de legende vatte deze fijne man een grote bewondering op voor Catharina, en wilde hij met haar trouwen. Dat weigerde zij echter pertinent, omdat zij haar maagdelijkheid aan de Heer had geschonken (en ook omdat ze de keizer niet zo’n lekker karakter vond, neem ik aan.) Daarop stuurde hij vijftig heidense wijsgeren op haar af om haar tot rede te brengen. Natuurlijk bekeerde Catharina in plaats daarvan de heidense wijsgeren.

De keizer, in woede ontstoken, liet de wijsgeren levend verbranden en Catharina op een groot rad met scherpe punten vastbinden. Dat brak echter in duizend stukken. Ten einde raad liet hij haar dan maar onthoofden. (De Romeinen hadden ondertussen geleerd dat dat de enige remedie tegen onverwoestbare christelijke martelaren was. Als je ze probeert te verbranden vlieg je zelf in brand, als je ze met een molensteen om de nek in de plomp gooit komen ze met steen en al bovendrijven, als je ze van de Tarpeïsche rots smijt stuiteren ze vrolijk door de straat en als je ze probeert te grillen op een rooster geven ze gortdroog aan wanneer ze aan een kant gaar zijn, en dat ze moeten worden omgedraaid.) Het onthoofden werkte inderdaad, en haar ziel steeg ten hemel, waar ze verheerlijkt werd als een van Gods lieve heiligen.

Omdat haar rad nogal eens voor een molenrad werd aangezien is ze de patrones van de molenaars, maar voor ons is ze natuurlijk vooral interessant vanwege haar patronaat van hen die gekweld worden door heidense wijsgeren. Gertrudis is tegen de muizen, Rochus tegen de schurft en Catharina tegen de heidense wijsgeren. Dat is handig om te weten, want we zitten met een acute plaag, en ze worden steeds brutaler.

Ik las deze week dat wetenschappers in Amerika onmiddellijk worden ontslagen als ze de hypothese van een intelligente macht achter het ontstaan van het heelal zelfs maar durven noemen. Dit alles zonder enig wetenschappelijk bewijs om deze hypothese te ontkrachten.

Dit toont maar weer eens aan dat de wetenschap altijd het gevaar in zich draagt een godsdienst op zichzelf te worden, compleet met een eigen clerus, dogmatiek en idiote ongeschreven mores. Een godsdienst die het bovendien ontbreekt aan enige zelfspot. Wij katholieken kunnen heerlijk schuddebuiken over de vreemde kronkels in onze traditie (zie de Catharinalegende hierboven.)

Probeer een professor zichzelf maar eens uit te laten lachen. Dat kon je bij verschillende hooggeleerde heren en dames nog wel eens tegenvallen.

Moeten we niet eens wat voorzichtiger worden in het zo maar vertrouwen op allerlei wetenschappelijke disciplines? Bij wis- en natuurkunde gaat het allemaal nog wel, maar bij vagere disciplines zou enige voorzichtigheid toch zo langzamerhand wel op zijn plaats zijn.

Neem nu bijvoorbeeld de psychologie en de psychiatrie. In de huidige vorm zijn ze misschien honderdvijftig jaar oud. Vergeleken met de Kerk echt peutertjes nog. Toch verwijzen we als het zo te pas komt rücksichtslos mensen door naar een psycholoog of een psychiater. Ondertussen beschouwt een substantieel deel van deze mensen religie als een vorm van ‘regressief’ gedrag, en draagt dat ook actief uit in de behandelingen die ze toepassen. Ze doen daar niet geheimzinnig over.

Daarom is niet elke psycholoog of psychiater voor de katholiek geschikt. Als we per slot van rekening mensen willen blootstellen aan een traject dat ze losmaakt van de realiteit kunnen we ze net zo goed doorverwijzen naar het wachttorengenootschap van de Jehova’s getuigen.

Ik zeg niet dat we de kennis die op deze terreinen door de academische wereld is opgebouwd niet dankbaar moeten gebruiken, maar wel dat we zeer zorgvuldig moeten zijn in het uitkiezen van de mensen uit die wereld die we inschakelen.

We leven in een wereld die een technische bloei doormaakt dankzij de wetenschap. Dat heeft haar in onze hoofden een haast onbeperkt krediet gegeven. Maar lees eens een handboek psychologie uit 1900. Hoeveel van wat daarin staat wordt op dit moment nog serieus genomen? Nog maar vijfendertig jaar geleden hebben de dames en heren psychologen hele kloostercongregaties vernietigd met zogenaamde ‘sensitivity trainingen’ waar alle kloosterlingen verplicht aan moesten deelnemen. Dat is een voorbeeld van een techniek die toen als top of the bill werd beschouwd, en nu volslagen achterhaald is. Maar het kwaad is wel geschied. Bloeiende gemeenschappen vielen uit elkaar, en lieten een spoor van uitgetreden en meestal ongelukkige zusters achter. Zij die wel in het klooster bleven waren soms onderling enorm verdeeld, en gingen een zure oude dag tegemoet, los van hun idealen in een soort veredeld bejaardentehuis. Alles dankzij de wetenschappelijke vooruitgang.

Laten we als christenen de wetenschap serieus nemen, maar er wel voor zorgen, vooral op het gebieden die te maken hebben met de menselijke persoon, onze onafhankelijkheid ten opzichte van haar te bewaren. Zij kan namelijk een vreselijk takkewijf zijn.

Ik ben er, na achthonderdzesenveertigduizendnegenhondertvierendertig pogingen, eindelijk in geslaagd korte metten te maken met mijn internetverbinding.

Van oudsher is het gebruikelijk dat contemplatieven afzien van het gebruik van televisie en radio. Dergelijke lawaaiierigheden horen namelijk niet in een kluis of klooster.

Het zich onthouden van genoemde media wordt echter onzin als je wel internet hebt. Internet is namelijk erger dan een hele winkel vol tv’s en radio’s bij elkaar.

Het bleek echter geen eenvoudig werkje om dit bijzondere spook te verdrijven. Voor steeds meer nuttige en heilzame werkzaamheden is het gebruik van internet namelijk ongeveer noodzakelijk geworden. We zijn ons er nauwelijks van bewust, maar sluipenderwijs is het wel zo geworden.

Gelukkig is echter met goede hulp alles mogelijk. Zodoende kan dan nu eindelijk de stekker eruit! Hoera!

Deze weblog zal zodoende alleen nog wekelijks worden bijgehouden, naar het zich nu laat aanzien elke woensdag. Daar heb ik een truc voor bedacht waarvan ik hoop dat die werkt. Zo niet, dan is het exit weblog. Zo belangrijk is het nu ook weer niet wat ik te melden heb.

Het e-mailadres broederhugo@beslotentuin.nl wordt binnenkort uit de lucht gehaald. Alle post die persoonlijk voor mij is bedoeld kan op papier worden geschreven of geprint en in een enveloppe worden gestopt. Als je op die enveloppe dan mijn adres schrijft, er een postzegel op plakt en het in één van die rare oranje bussen met gleuven gooit die je hier en daar bij supermarkten en postkantoren ziet staan, is er een gerede kans dat het bij mij terecht komt. Echt waar!

Het adres is:

Kluis Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin

Baron van Asbeckweg 13

9963PA Warfhuizen

Post die betrekking heeft op de Mariabroederschap of het organiseren van bedevaarten naar Onze Lieve Vrouwe van Warfhuizen kan naar het E-mail adres dat je op deze pagina vindt. Deze post wordt door vrijwilligers ingelezen en is dus niet voor persoonlijke boodschappen.

Meibedevaart op het feest van het onbevlekt hart van Maria zaterdag 31 Mei 2008
• 15.00 H. Mis, opgedragen door rector Peijnenburg, de oud-archivaris van het bisdom ’s-Hertogenbosch.
• 16.00 voorbereiding van het eten, korte levensbeschrijving van de Heilige Bernadette Soubirous
• 17.00 Maaltijd (deze keer weer gewoon met alles erop en eraan.) Vanwege de maaltijd vragen wij een bijdrage van 5 Euro
• 18.00 Processie naar Onze Lieve Vrouwe in Warfhuizen
• 18.45 Mariahulde (zoals altijd) waarna verering van een reliek van de heilige Bernadette Soubirous.

Ik vind het tijd om, vóór de Meimaand, een tijd van (extra) bezinning in te lassen. Ik ga me dan ook (nog) iets verder terugtrekken dan gebruikelijk. Morgen heb ik nog overleg met de econoom van het bisdom, en dat is dan ook voorlopig het laatste contact met buitenstaanders. Ik hoop dat iedereen daar begrip voor op kan brengen. Ik ben nu eenmaal kluisbroeder, en daar sta ik ook voor. Zodoende moet ik grenzen stellen, hoe graag ik iedereen ook een plezier wil doen.

Toch zal ik hier proberen de beloften die ik heb gedaan aan verschillende mensen na te komen. Stukjes schrijven kan immers prima in alle eenzaamheid. De komende weken zal ik proberen iets te schrijven over:

1. Processies: waarom, wie, waar, wat en hoe
2. Een vervolg op de serie over de cathechismus
3. De precieze toedracht van het ontstaan van de Mariadevotie hier (hoewel ik vind dat ik daar eigenlijk wel genoeg over geschreven heb, het is en het blijft onbegrijpelijk… en dat hoort zoiets ook te zijn!)
4. Een nuchter verslag over het leven als kluizenaar van dag tot dag.

Hou me te goede als het allemaal even duurt. Eerst is de parochie van Kloosterburen aan de beurt, die graag haar website bijgewerkt wil zien.

Met de zomertijd is een nieuw getijdenrooster ingegaan!!!

5.15 Metten (niet openbaar)
6.45 Sacramentsaanbidding (niet openbaar)
7.30 Lauden (niet openbaar)
10.00 Terts
12.00 Sext
15.00 Noon
18.00 Vespers
20.30 Completen

Als u Metten en Lauden mee wilt bidden moet u tenminste 24 uur van tevoren inspreken op 0595-571714, dan maak ik de deur voor u open. Het uitgestelde allerheiligste is niet zichtbaar vanuit de kerk. Het heeft dus geen zin daarvoor te komen.

Kapelaan van Dijk was bang dat na mijn vorige berichtje iedereen zou denken dat hij nooit fatsoenlijk een boord draagt, zoals het een priester betaamt. Zodoende zou ik bij deze even willen stipuleren dat kapelaan van Dijk doorgaans over zijn T-shirt een toog met boord draagt (zelfs als hij afrikaantjes plant.) Kapelaan van Dijk is geheel en al binnenboord.

Ik heb zojuist het nieuwe T-shirt van kapelaan van Dijk per ongeluk aan kapelaan Dorssers gegeven om het koper mee te poetsen.

Dat vond kapelaan van Dijk niet zo leuk. (Ik zie de bekeuring wegens burengerucht berustend tegemoet.)

Moet ie ook maar een zwart hemd met vlooienband dragen zoals het een priester betaamt. Die zie ik echt niet voor een poetstod aan…

Op zaterdagavond 15 Maart om 19.45 trekt er een grote lichtprocessie van Wehe-den-Hoorn naar Onze Lieve Vrouwe van Warfhuizen. Omdat er een menigte jongeren meetrekt, hebben we besloten de gebruikelijke soberheid te laten varen, al zullen we wel rekening houden met de ernstige tijd van het jaar. Een menigte van olielantaarntjes, relieken van het Heilig Kruis, de heilige Egidius van Nîmes, de Heilige Theresia van Avila en de Heilige Johannes van het kruis alsmede het grote processiekruis zullen worden meegedragen. Deze bedevaart wordt georganiseerd door het jongerenplatform van het bisdom Groningen-Leeuwarden. Namens de broederschap van Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin zullen zij in de kluiskerk ontvangen worden door Mevrouw A. Ruffle, die optreedt als broedermeesteres.

Ik ben bijzonder verheugd dat de jongeren op bedevaart naar Warfhuizen komen, en ik wens hen van harte een avond vol zegen en begeestering!

Huishoudelijk: Vrijdag en Zaterdag vervallen i.v.m. de voorbereiding van deze avond alle gezongen getijden. Vrijdag wordt het koper gepoetst en zaterdag wordt er schoongemaakt en versierd.