Het altaar van Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin was nog altijd ernstig provisorisch. Wie goed keek zag dat de bekleding niet paste, en dat er overal lelijke stukken MDF in het zicht zaten. Ook was het geheel een storend element in het kerkinterieur door de grote hoeveelheid kanariegeel met friemels.

Tussen het einde van het bedevaartseizoen en het begin van mijn retraite bij het vadertje is het altijd klussentijd. Dan hebben er de minste mensen hinder van, en kan ik na mijn retraite een frisse en kluizenaarderige herstart maken. Dit jaar kreeg ik op 16 September de geest en ondertussen is het in de kerk een vreselijke puinhoop geweest. Het ergste hebben we nu gehad, maar Maria staat nog wel op het Heilig Kruisaltaar (sommigen worden er nostalgisch van) en dus de Sacramentsuitstelling in de weg. Ik was van plan alles toch maar gewoon door te laten gaan, maar dat is gewoon verre van handig, dus tot en met zondag is er niks te doen en zit de kerk van tijd tot tijd een uurtje op slot (wanneer het echt te erg wordt, zeg maar.)

Gelukkig wordt het echt prachtig, en vanaf zondag staat de bedroefde moeder van Warfhuizen in een spik en span retabel met altaar (o ja, en de liefhebbers van het Kindje Jezus krijgen ook hun zin: hij is terug op een mooie, prominente plaats.)

Nu nog weer opruimen. Gezien mijn uiterst voorlijke grove motoriek en mijn geweldig praktisch vernuft zit ik tot op mijn ondergoed onder de blauwe verf.

Net als de trekstangen, trouwens, en de WC. O, en de soeppan ook, zie ik.

Ok, ik heb toch besloten voor een A5 formaat te gaan. Als je de flyer dan rechtop zet lijkt het een beetje op een altaarstuk met twee rijen van vier vensters:

Dit is het eerste resultaat van het ontwerpwerk voor de flyer van het Credimus Bootcamp 2009 in Maarheeze. Het zijn de voor- en achterkant van de flyer, dus je moet je voorstellen dat het plaatje gedrukt wordt op a4 formaat en dan in de lengte wordt dubbelgevouwen.

Zoals je ziet ben ik in de sfeer van vorig jaar verder gegaan, maar heb ik toch ook geprobeerd er een nieuwe draai aan te geven.

Het zal nog wel even duren, maar ik werk mee aan het design (en trouwens ook de inhoud) van een nieuwe site die ergens volgend jaar online zal komen. De site zal gewijd zijn aan een onderwerp waar je tot nu toe veel te weinig over hebt gehoord, namelijk: Hoe richt ik mijn leven door de week, dus tussen de Missen door, zo katholiek mogelijk in? Wat heeft ons moedertje de heilige Kerk daartoe allemaal op haar onuitputtelijke rommelzolder?

De inhoud zal zeer degelijk bruikbaar zijn, maar de toon kan een stuk luchtiger worden dan wanneer we het hebben over hoogtheologisch gedoe. Zodoende heb ik me bij het ontwerpen van de ‘huisstijl’ maar eens lekker laten gaan.

De paastijd gaat gestaag verder, en is, meer dan de veertigdagentijd dit jaar, een periode van rust. Ik ben aan het opruimen, vertalen en ontwerpen. Vooral dat laatste vind ik heerlijk werk. Ik verschans mij in de pikdonkere sacristie met fotocamera en allerlei voorwerpen, blader door mijn beeldarchief en roer met mijn natte vinger in al die indrukken en associaties. Omdat het om flyers voor het bootcamp van deze zomer gaat ben ik begonnen met een laars. Aan de hand van mijn herinneringen aan allerlei kampen uit mijn kindertijd ben ik verder gegaan, en kwam uit op de geur van gras, de nachtelijke hemel en stormlantaarns, die natuurlijk sinds de laatste lichtprocessie ook een associatie met Warfhuizen als Mariaplaats hebben.

Nu moet je tegenwoordig zorgen dat een flyer opvalt, wat meestal wordt gadaan door middel van schreeuwende kleuren. In eerste instantie liep er, dwars over het midden, dan ook een knaloranje band met een Engelse tekst. Aan beide heb ik eigenlijk een hekel, dus heb ik gekozen de flyer te laten opvallen door er, in de omgeving waar hij wordt verspreid, een fremdkörper van te maken. Het Bootcamp is een cathechesekamp, een soort geestelijk avontuur, een uitbreiding van de werkelijkheid van de deelnemers. Zodoende heb ik geprobeerd de flyers te laten lijken op het omslag van een avontuurlijk boek. Die liggen over het algemeen niet achter in de kerk, dus ik hoop dat de flyer op die manier opvallen. Nu maar hopen dat men er nieuwsgierig van wordt, en zin krijgt om deze zomer de horizon wat op te komen rekken in Warfhuizen.