Over de kluis

Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin is een Rooms-Katholieke kluis; een huisje tegen een kapel, bewoond door een in afzondering levende kluizenaar (ook wel heremiet, kluisbroeder of monnik genoemd). Deze kluis is sinds 2001 gevestigd in de oude dorpskerk van het Groninger dorp Warfhuizen, in het uiterste noorden van de provincie Groningen.

Gebed en Geestelijk leven

Het dagelijks leven in de kluizenarij vertoont veel gelijkenissen met het bestaan van monniken en nonnen (religieuzen) in kloosters. Meerdere, vaste, dagelijkse gebedstijden vormen het ritme van de dag. Er zijn acht gebedsmomenten in het leven van een religieus; ’s nachts de Metten, ’s ochtends de Lauden en de Priem, overdag de Terts, Sext en Noon, aan het begin van de avond de Vespers en voor het slapen gaan de Completen. De bedoeling van deze gebedsmomenten is om de verschillende tijden (uren) van de dag aan God toe te wijden. Het wordt daarom ook wel het getijdengebed genoemd.

Dit religieuze bestaan van gebed en beschouwing wordt ook wel contemplatief genoemd, in tegenstelling tot religieuzen die ziekenzorg of onderwijs tot hoofdtaak hebben, en die actieve religieuzen genoemd worden.

Lees hier meer over spiritualiteit

Stilte en Afzondering

Het woord ‘kluizenaar’ komt van het Griekse woord ἔρημος, dat eenzaam, onbewoond en verlaten betekend. Een kluizenaar of kluizenares is dan ook een monnik of non die, buiten een klooster, in afzondering leeft. De eerste kluizenaars ontdekten dat stilte, eenzaamheid en matigheid in voedsel, drank en een goede grond voor het gebed vormden. Door afstand te nemen van de beslommeringen van alle dag konden ze zich beter richten op God.

Anders dan in een gewoon katholiek kerkgebouw wordt de kapel van de kluizenarij in tweeën gedeeld door een zogenaamd clausuurhek. Dit hek verdeelt de ruimte van de kerk in een publiek gedeelte, de kapel, en een afgezonderd gedeelte, de eigenlijke kluis. Achter dit hek leidt de kluizenaar een teruggetrokken leven van studie en gebed.

Lees hier meer over de historie van kluizenaars

Bedevaartplaats

Doordat een kluizenarij een plaats in de wereld is maar toch ook een beetje buiten de wereld trekken mensen al sinds de tijd van de allereerste kluizen naar deze plekken toe. Hierdoor ontstonden bij veel kluizen bedevaartsplaatsen, hoewel het ideaal van een eenzaam leven daardoor wel wat verwaterde.

Sinds de 17e eeuw passen kluizenaars vaak op afgelegen kapellen waar bedevaarten naartoe trekken. Ook in de kluizenarij Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin is, zij het per ongeluk, een soortgelijke situatie ontstaan. De beeltenis van de huilende Maria vormt het middelpunt daarvan. ‘Onze Lieve Vrouwe van de Besloten Tuin’ is een typisch barok processiebeeld uit Sevilla. In het Zuiden van Spanje is men gewoon dergelijke beelden in de week voor pasen door de straten te dragen. In Warfhuizen kreeg het in 2003 een plaats boven het linker zijaltaar. Sindsdien komen van heinde en verre steeds meer mensen speciaal naar Warfhuizen om te bidden. Ze voelen zich op de een of andere manier in hun eigen zorgen en verdriet getroost door de aanblik van Maria’s medelijden. Het zogenaamde ‘wonder van Warfhuizen’ verwijst naar de komst van deze mensen, juist zonder dat er verschijningen of andere opzienbarende gebeurtenissen zijn geweest.

Lees hier meer over de ‘Bedroefde Moeder van Warfhuizen’ en de kluizenarij als bedevaartplaats